Garbi się, kiedy ty się garbisz.

Minuta liczy się jako czas przy biurku, gdy kamera cię wtedy widziała. Godziny poniżej to pierwsza i ostatnia taka minuta. Minuty z wyłączoną kamerą, uśpionym Makiem albo zablokowanym ekranem nie liczą się.

Minuty przy biurku, w których klawiatura albo mysz były dotykane w ciągu ostatnich 15 sekund. macOS podaje to bez żadnych uprawnień: tylko „ile czasu minęło od ostatniego dotknięcia”, nigdy samych klawiszy. Czytanie i myślenie liczą się jako aktywne; długa pauza już nie.

Przerwa to 5 minut lub więcej poza biurkiem, liczona po twoim powrocie. Nieobecność dłuższa niż 2 godziny to nie przerwa, tylko podział dnia. Czas z wyłączoną kamerą nie liczy się w żadną stronę, a ostatni odcinek dnia nie jest przerwą.

Co jest mierzone Jak nisko — względem ustalonego punktu odniesienia — znajdują się twoja głowa i ramiona; tyle, ile widzi kamera. Liczba to czas spędzony poniżej tego punktu. Nic nie mówi o twoim kręgosłupie; pokazuje, jak długo głowa i ramiona były niżej niż zwykle.

Na pasku Postawa minuta po minucie: pomarańczowo, gdy głowa i ramiona były wyraźnie poniżej twojego punktu odniesienia, zielono, gdy nie były. Minuty, w których postawy nie dało się zmierzyć, dostają niski szary pas. Pasek pokazuje, kiedy to było; suma stoi przy prawym końcu etykiety wiersza.

Obserwacje z dzisiejszych minut i przypomnień. Nie ma tu punktacji ani porównań z innymi dniami. Wiersze zaczynające się od „Powtarza się:” pokazują to, co wracało przez ostatnie kilka dni.

Praca Te wiersze biorą się z dwóch rzeczy, które macOS podaje bez uprawnień: która aplikacja jest na wierzchu i ile czasu minęło od ostatniego dotknięcia klawiatury albo myszy. Tytuły okien, strony i klawisze nigdy nie są odczytywane. Obie rzeczy wyłączysz w Ustawieniach; dane zostają na tym Macu.

Oczy Oczy dają się zmierzyć tylko wtedy, gdy twarz jest widoczna, światła jest dość, a głowa zwrócona do kamery. Liczby mrugnięć opierają się wyłącznie na tym zmierzonym czasie. Gdy obejmuje on niewiele z dnia, pierwsze zdanie o tym mówi.

Gdzie poszedł czas przy biurku: aplikacje, które najdłużej były na wierzchu, a obok — jak przy każdej z nich wypadały twoja postawa i mruganie, zestawione z wartościami całego dnia. Odczytywana jest tylko nazwa aplikacji, nigdy tytuły okien, strony ani klawisze. Kolumny postawy i mrugania wypełniają się tylko dla aplikacji otwartych co najmniej 20 minut; w pozostałych jest kreska. Wiersz „Cały dzień” podaje wartości całego dnia. Wszystko zostaje na tym Macu.

Tydzień kalendarzowy, dzień po dniu: czas przy biurku każdego dnia, u góry ta część, w której postawa wymagała uwagi, a na dole ta, w której postawy nie dało się zmierzyć. Porównuję tylko z twoimi wcześniejszymi tygodniami; nie ma tu punktacji ani celu.

Minuty, w których kamera widziała cię tego dnia przy biurku. Minuty z wyłączoną kamerą, uśpionym Makiem albo zablokowanym ekranem nie liczą się, podobnie jak przerwy z menu.

Minuty przy biurku, w których klawiatura albo mysz były dotykane w ciągu ostatnich 15 sekund. macOS podaje to bez żadnych uprawnień: tylko czas od ostatniego dotknięcia, nigdy samych klawiszy. Czytanie i myślenie liczą się jako aktywne; długa pauza już nie.

Minuta koncentracji: jesteś przy biurku, przez co najmniej połowę minuty ręce są na klawiaturze albo myszy i zdarza się najwyżej jedno przełączenie aplikacji. Ciągi trwające 10 minut lub dłużej to bloki koncentracji; jednominutowa przerwa nie dzieli bloku. Liczba to suma bloków z danego dnia.

Ile razy tego dnia zmieniła się aplikacja na wierzchu, w sumie. Odczytywana jest tylko nazwa aplikacji na wierzchu, nigdy tytuły okien ani ich zawartość. Liczba rośnie wraz z czasem przy biurku, więc czytaj ją obok wiersza „Przy biurku”. Podsumowanie dnia pokazuje tę samą liczbę godzina po godzinie.

Przerwa to 5 minut lub więcej poza biurkiem, liczona po twoim powrocie. Nieobecność dłuższa niż 2 godziny to nie przerwa, tylko podział dnia. Przerwy z menu też się tu liczą.

Spośród minut, w których dało się zmierzyć postawę, udział tych z głową i ramionami wyraźnie poniżej ustalonego punktu odniesienia. Tyle, ile widzi kamera; nic to nie mówi o twoim kręgosłupie.

Spośród minut, w których dało się zmierzyć odległość, udział tych z twarzą wyraźnie bliżej ekranu niż w punkcie odniesienia; odczytane z rozstawu oczu w obrazie.

Mrugnięcia na minutę, liczone tylko wtedy, gdy oczy dawały się zmierzyć. W spoczynku większość ludzi mruga około 15–20 razy na minutę; przy ekranie często spada to do jednej trzeciej. Tutaj wyżej znaczy lepiej. Przy pomiarze krótszym niż minuta pojawia się „–”.

Nawyk 20-20-20: mniej więcej co 20 minut popatrz przez 20 sekund na coś daleko. Liczba mówi, ile razy tego dnia naprawdę się to zdarzyło — tyle, ile widziała kamera. Przypomnienia się nie liczą.

Minuty w rozmowie: aplikacja do rozmów na wierzchu albo jeden proces używający jednocześnie mikrofonu i głośnika. Samo udostępnianie ekranu nie liczy się tutaj, bo może wtedy nikt nie mówić. Sam dźwięk nigdy nie jest odczytywany, tylko to, które procesy trzymają go otwarty.

Co jest mierzone Minuty, w których kamera widziała cię tego dnia przy biurku. Minuty z wyłączoną kamerą, uśpionym Makiem albo zablokowanym ekranem nie liczą się, podobnie jak przerwy z menu.

Na pasku Pasek pokazuje twój dzień, godzina po godzinie. Kształt twojego dnia: wypełnione minuty to te, w których widziała cię kamera, a luki to minuty poza biurkiem. Przerwa dostaje własny pas, a przerwa z menu jest w paski. Przy wyłączonej kamerze nie wiem, czy jesteś przy biurku, więc te minuty dostają pas kreskowany.

Co jest mierzone O ile bliżej ekranu jest twoja twarz niż w punkcie odniesienia; odczytane z rozstawu oczu w obrazie. Liczba to czas spędzony wyraźnie bliżej. Pasek pokazuje, kiedy to było.

Na pasku Odległość minuta po minucie: pomarańczowo, gdy twarz była wyraźnie bliżej ekranu niż w punkcie odniesienia, zielono, gdy nie była. Minuty, w których odległości nie dało się zmierzyć, dostają niski szary pas. Pasek pokazuje, kiedy to było.

Co jest mierzone Mrugnięcia na minutę, liczone tylko wtedy, gdy oczy dawały się zmierzyć. W spoczynku większość ludzi mruga około 15–20 razy na minutę; przy ekranie często spada to do jednej trzeciej. Tutaj wyżej znaczy lepiej. Liczba informuje, nie wyznacza celu.

Na pasku Ten pas nie pokazuje, ile było mrugnięć; zaznacza minuty, w których przypominam o mruganiu. Dla częstości mrugania nie wymyślam progu; sama częstość stoi jako liczba przy prawym końcu etykiety wiersza.

Co jest mierzone Mrugnięcie liczy się jako niepełne, gdy jego najwęższy moment nie zbliża się dość do miary twojego otwartego oka z ostatnich kilku minut. Miarą jest ta bieżąca wartość; wartość zamkniętego oka z punktu odniesienia ją doprecyzowuje, ale nie jest konieczna. Pełne mrugnięcie rozprowadza film łzowy po oku. Tutaj niżej znaczy lepiej; gdy na jakimś odcinku przekroczy połowę, przypominam o tym. Ocena powstaje tylko wtedy, gdy wyraźnie widać dość mrugnięć. Przerwa pięciu minut lub dłuższa zaczyna okno od nowa.

Na pasku Mrugnięcie liczy się jako niepełne, gdy jego najwęższy moment nie zbliża się dość do miary twojego otwartego oka z ostatnich kilku minut. Proporcję czyta się nie z samej minuty, lecz z okna kończącego się w tej minucie: gdy wyraźnie widać co najmniej osiem mrugnięć, minuta jest zielona albo pomarańczowa. Minuty, w których oka nie dało się zmierzyć, zostają w niskim szarym pasie i nie pożyczają oceny od sąsiadów. Pięć minut bez obserwacji — poza biurkiem albo przy wyłączonej kamerze — zaczyna okno od nowa.

Co jest mierzone Nawyk 20-20-20: mniej więcej co 20 minut popatrz przez 20 sekund na coś oddalonego o jakieś 6 metrów (20 stóp). Liczba mówi, ile razy naprawdę się to zdarzyło — tyle, ile widziała kamera. Więcej znaczy lepiej. Na pasku atramentowy znak to prawdziwe spojrzenie w dal, pomarańczowy to przypomnienie.

Na pasku Atramentowy znak to minuta, w której wzrok naprawdę powędrował w dal; pomarańczowy to minuta, w której o tym przypominam. To dwie różne rzeczy: jedna należy do ciebie, druga do mnie. Liczba przy prawym końcu etykiety wiersza liczy tylko twoje.

Co jest mierzone Minuta koncentracji: jesteś przy biurku, przez co najmniej połowę minuty ręce są na klawiaturze albo myszy i zdarza się najwyżej jedno przełączenie aplikacji. Ciągi trwające 10 minut lub dłużej to bloki koncentracji; jednominutowa przerwa nie dzieli bloku. Liczba to suma bloków z danego dnia.

Na pasku Pełna wysokość to blok koncentracji: jesteś przy biurku, przez co najmniej pół minuty używana jest klawiatura albo mysz, zdarza się najwyżej jedno przełączenie aplikacji i trwa to co najmniej dziesięć minut. Znak w paski to minuta z trzema lub więcej przełączeniami aplikacji. O pustych odcinkach nic nie twierdzę; najedź na taki, żeby zobaczyć, co było w tej minucie.

Co jest mierzone Minuty w rozmowie: aplikacja do rozmów na wierzchu albo jeden proces używający jednocześnie mikrofonu i głośnika. Samo udostępnianie ekranu nie liczy się tutaj, bo może wtedy nikt nie mówić. Sam dźwięk nigdy nie jest odczytywany, tylko to, które procesy trzymają go otwarty.

Na pasku Pełna wysokość to minuta spędzona w większości na rozmowie: aplikacja do rozmów na wierzchu albo jeden proces używający jednocześnie mikrofonu i głośnika. Samo udostępnianie ekranu nie liczy się tutaj. Szary oznacza, że w tej minucie nie dało się zadać tego pytania. Sam dźwięk nigdy nie jest odczytywany, tylko to, które procesy trzymają go otwarty.

Miesiąc kalendarzowy, dzień po dniu: czas przy biurku każdego dnia. Dzień bez pomiaru pozostaje pusty. Poniżej wiersze tabeli tygodniowej, tydzień po tygodniu. Zdania porównują tylko z twoim własnym poprzednim miesiącem; nie ma wyniku ani celu.